Ouderschapsplan

Voor wie

Ouders die uiteengaan zijn verplicht een ouderschapsplan op te stellen. Dit moeten zij indienen samen met een verzoekschrift tot echtscheiding, beëindiging geregistreerd partnerschap of scheiding van tafel en bed.
Ook van samenwonende ouders die gezamenlijk gezag hebben over hun kinderen worden verwacht dat zij een ouderschapsplan opstellen. Er staat niet direct een sanctie tegenover wanneer dit niet gebeurt. Maar wanneer de samenwoners een geschil over de kinderen  aan de rechter willen voorleggen dan is alsnog een ouderschapsplan vereist. Wanneer de rechter het in het belang van het kind acht kan de rechter besluiten het geschil direct in behandeling te nemen. 

Afspraken

Het ouderschapsplan gaat ervan uit, dat beide ouders na de scheiding gezamenlijk verantwoordelijk blijven voor de kinderen. Goede en controleerbare afspraken zijn belangrijk om problemen in de toekomst te voorkomen. 

In het ouderschapsplan moeten ten minste afspraken staan die ouders hebben gemaakt over:

1.    de verdeling van de zorg en opvoedingstaken m.b.t. het kind (co-ouderschap, omgangsregeling);

2.    de wijze waarop de ouders elkaar informatie verschaffen en met elkaar overleggen (informatie, consultatie regeling);

3.    de kosten van de verzorging en opvoeding van de minderjarige kinderen (kinderalimentatie).


Aandachtspunten

De volgende punten zouden in een ouderschapsplan behandeld kunnen worden:

- De dagelijkse zorg voor de kinderen (waar verblijven de kinderen, zorg voor eten en drinken, wie haalt en brengt ze, wat zijn de huisregels en dergelijke);

- Wie brengt de kinderen naar school en fungeert als aanspreekpunt voor de school;

- Wie brengt de kinderen naar sport en spelactiviteiten buitenshuis;

- Wie is verantwoordelijk voor de medische zorg;

- Hoe worden de vakanties verdeeld;

- Hoe worden de bijzondere dagen verdeeld (verjaardagen, feestdagen en dergelijke);

- Financiën, het beheer van kinderspaarrekeningen, alimentatie van de niet-verzorgende ouder;

- Communicatie tussen de ouders (informeren en raadplegen);


Vooruitkijken

Hoewel daar nog geen sprake van hoeft te zijn is het misschien ook goed na te denken over de volgende punten.

- Verhuizen van een van beide ouders

- Gebruik van achternamen van de kinderen

- Het houden van huisdieren, lichamelijke verzorging (bijv. piercings, tatoo's)

- Welke afspraken worden er gemaakt als een van beide ouders overlijdt

- Rol van nieuwe partners


Kinderen en ouderschapsplan.

Het is de bedoeling dat ouders de kinderen betrekken bij het opstellen van het ouderschapsplan. De mate waarin dit mogelijk is, is uiteraard afhankelijk van de leeftijd en het ontwikkelingsniveau van het kind.
Ouders moeten in het plan melding maken op welke wijze met de kinderen is overlegd over de afspraken. Wanneer dit onvoldoende gebeurt kan de rechter besluiten de procedure aan te houden totdat dit overleg alsnog heeft plaatsgevonden.

Misverstand

Er is een hardnekkig misverstand over kinderen vanaf 12 jaar. Ze hebben het recht om gehoord te worden maar niet om te beslissen. Het is dus niet waar dat een kind van 12 jaar zelf mag kiezen bij welke ouder zij/hij haar hoofdverblijf heeft! Het is ook niet juist om kinderen met deze keuze te belasten.

Als je er samen niet uitkomt

Een eenzijdig verzoek tot echtscheiding met een eenzijdig opgesteld ouderschapsplan wordt meestal niet ontvankelijk verklaard door de rechter. De rechter kan bepalen dat de ouders eerst via mediation gezamenlijk een ouderschapsplan moeten opstellen. Ook kan de rechter onderzoek en advies vragen aan de Raad voor de Kinderbescherming. Aan de hand van dit advies zal de rechter dan een beslissing nemen. Soms besluit een rechter zelf een ouderschapsplan op te stellen